Η ελληνική κρίση του 2009-18 προκάλεσε παγκόσμιο ενδιαφέρον και απασχόλησε τόσο τη διεθνή κοινή γνώμη, που αναζητούσε απαντήσεις για όσα συνέβαιναν στη χώρα, όσο και τους ανθρώπους στην Ελλάδα που υπέφεραν οικονομικά και διακατέχονταν από τις ίδιες απορίες. Πολλά έχουν γραφτεί για τις οικονομικές παραμέτρους καθώς και για τα ρήγματα που αυτή προκάλεσε, ωστόσο πολύ λίγα είναι γνωστά για το νόημα που εξέλαβε σε κυβερνητικό πλαίσιο. Εστιάζοντας σε αυτή την άνευ προηγούμενου κρίση αναπόφευκτα ερχόμαστε αντιμέτωποι με πολύ συγκεκριμένα ερωτήματα: Πώς προσπάθησαν να τη διαχειριστούν οι άνθρωποι που είχαν την πολιτική ευθύνη; Πώς άλλαξε τον τρόπο λειτουργίας της κυβέρνησης; Πρόκειται λοιπόν να εξετάσουμε αυτή την εν πολλοίς ανεξερεύνητη υπόθεση: τη σημασία αυτών των χρόνων ως προς την ηγεσία και τη διαχείριση κρίσεων στην Ελλάδα.
Ο ΚΕΒΙΝ ΦΕΔΕΡΣΤΟΟΥΝ είναι ομότιμος καθηγητής στο Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο της Σχολής Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Λονδίνου (LSE) και ερευνητής-καθηγητής στο Ελληνικό Παρατηρητήριο του LSE. Έχει υπηρετήσει σε διάφορες θέσεις στο Πανεπιστήμιο του Στίρλινγκ και στο Πανεπιστήμιο του Μπράντφορντ, ενώ δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Μινεσότας, στο Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης, στο Χάρβαρντ και στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο. Το 2021 του απονεμήθηκε ο Ανώτερος Ταξιάρχης του Τάγματος του Φοίνικα της Ελληνικής Δημοκρατίας, ενώ το 2022 έγινε επίτιμος Έλληνας πολίτης. Γράφει τακτικά στα διεθνή και ελληνικά μέσα ενημέρωσης.
Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ είναι καθηγητής Πολιτικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Μάντσεστερ. Έχει συγγράψει και επιμεληθεί επτά βιβλία και πολυάριθμα άρθρα σχετικά με τη σύγχρονη Ελλάδα, την ευρωπαϊκή πολιτική οικονομία και τις εξωτερικές σχέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Διετέλεσε διευθυντής του Κέντρου Αριστείας Ζαν Μοννέ του Μάντσεστερ (2011–2022) και σήμερα υπηρετεί ως αντιπρύτανης της Σχολής Ανθρωπιστικών Επιστημών του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ. Στο παρελθόν έχει διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής στη Σχολή Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών του Λονδίνου (LSE), στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον και στο Πανεπιστήμιο του Γέιλ.